Książka nie była o tym czym myślałam, że będzie.Tym mnie zaskoczyła.

Bohater Gabriel Syme, wrażliwy poeta „przeżywający ostre napady chorobliwego strachu o losy ludzkości” przypadkowym trafem zostaje głęboko zakamuflowanym agentem Scotland Yardu. Jest w swoim żywiole – będzie tropił organizacje anarchistyczne. Jak sam mówił jest „piewcą prawa i ładu. Co więcej, opowiadał się za szacunkiem dla konwenansów”.

Przeważnie każdy z nas ma jakąś zasadę, może to być konkretna liczba stron, która stanowi o tym, czy brniemy dalej w czytaną historię, czy ciekawi nas bohater, czy nie jesteśmy w stanie znieść maniery pisarza, stylu czy konstrukcji książki. I szczerze mówiąc łamałam swoje zasady wchodząc w „Traktat o łuskaniu fasoli” dwukrotnie.

Po raz pierwszy spotkałem się z tym tytułem dwa lata temu. Wracając samolotem z Polski zerknąłem przez ramię współpasażera. Zaintrygował mnie podtytuł: "Czyli czego bogaci uczą swoje dzieci na temat pieniędzy i o czym nie wiedzą biedni i średnia klasa!".

Bohatera Anhara poznajemy, kiedy przygotowuje się do swojej czarnoksięskiej inicjacji. Ukończył właśnie szesnaście lat, ma bystry umysł, cechuje go inteligencja i ciekawość wszystkiego.